I will make the best sleep in your arms tonight...Like the good old times.Can't wait to hold you tight, my love.

Your touch makes me feel alive
You make me feel alive
Only you.~

Ο χρόνος μου μπήκε με τον καλύτερο τρόπο.

Tελικά πάντα εκεί είσαι, κρυμμένος πίσω σε ό,τι και αν κάνω. Προσπαθούσα να σε βγάλω από μέσα μου εδώ και μήνες και δεν τα κατάφερνα. Μόνο πριν λίγες μέρες πίστεψα ότι τα κατάφερα, αλλά μετά εμφανίστηκες πάλι σαν αστραπή στο μυαλό μου. Ποιον κοροιδεύω; Αυτό που νιώθω για σένα τελικά είναι πολύ δυνατό για να σε ξεχάσω τόσο απλά. Έκανα πολύ καλά που σου έστειλα μήνυμα σήμερα. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα απαντούσες κι όμως....το έκανες! Μπορώ να πω ότι βούρκωσα από χαρά όταν μου απάντησες, βούρκωσα. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό ε;; Είχα χάσει κάθε ελπίδα ότι θα σε ξαναέβλεπα για αυτό...Ότι θα ξαναάκουγα την φωνή σου, θα έβλεπα τα μάτια σου. Το μήνυμα σου μου έφτιαξε όλη την μέρα. Χάρηκα που ήξερα ότι ήσουν καλά.Που μου πες ότι με σκέφτεσαι κάποιες φορές, και ότι θες να βρεθούμε από κοντά να μιλήσουμε. Ανυπομονώ όσο τίποτα άλλο. Έχουμε πολλά να πούμε. Μου έλειψες όσο κανείς...

We spoke endlessly about everything and nothing. Now, I cannot even remember the sound of your voice."

- Michael Faudet

Ωρα 3:41 τα ξημερώματα. Ακούω εδώ και ώρες το 'when i feel you' των blutengel που μου έχει κολλήσει και κοιτάζω μερικά ποιήματα από έναν ποιητή που μου πρότεινε μόλις ένας φίλος...
Η ποίηση! Μ'αρέσει τόσο πολύ! Ποτέ δε βαριέμαι να καρφώνω το βλέμμα με τις ώρες στην οθόνη διαβάζοντας διάφορα. Και μιας και έχω πάρει μερικά χρήματα για τις γιορτές, σκέφτομαι ότι καλό θα ήταν να αρχίζω να παραγκέλνω βιβλία απ'το ίντερνετ. Θα μου άρεσε πολύ να δημιουργούσα σιγά σιγά συλλογές από διάφορους ποιητές που κάθε τους στίχος. σου αγγίζει όλη την ψυχή και το μυαλό.

Feeling gooood.

Tελικά τόσο καιρό που έλεγα ότι προσπαθώ να σε βγάλω απ'το μυαλό μου έλεγα πίπες. Την παραμικρή προσπάθεια δεν έκανα. Με το που μου ερχόσουν στο μυαλό, άφηνα την σκέψη μου να τρέχει και άρχιζα να θυμάμαι τα παλιά. Και προφανώς όλο αυτό με έκανε να νιώθω απαίσια. Μισή. Ώσπου ένα καλό πρωί που με το που ξύπνησα και πήγε το μυαλό μου σε σένα, μετά από το κλασσικό συναίσθημα που με διέλυε είπα στον εαυτό μου ότι δεν πάει άλλο. Αρκετά. Έπρεπε να κάνω κάτι και για μένα, καιρός ήταν. Δεν μπορούσα άλλο να νιώθω έτσι, για αυτό και πήρα την απόφαση ότι ο μόνος τρόπος είναι με το που μου ερχεσαι στο μυαλό, αμέσως να σκέφτομαι και να κάνω οτι δήποτε άλλο. Και μπορώ να πω ότι δουλεύει σε μεγάλο βαθμο. Τις τελευταίες μέρες είμαι και νιώθω πολύ καλύτερα. Και δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι! Αρχίζεις και φθείρεσαι απ'το μυαλό μου όλο και πιο πολύ. Ώσπου θα έρθει η μέρα που το όνομα σου δε θα μου προκαλεί καμία απολύτως αίσθηση. Τα καλύτερα για μένα είναι εκεί έξω και με περιμένουν.  Και ας άργισα να το καταλάβω.

21:12/ 8/12/14

Moυ λείπεις τόσο που πονάει η ψυχή μου. Έχω τόσο πολύ την ανάγκη να δω αν είσαι καλά που δεν το αντέχω. Τι; τι στο διάολο να κάνω για να σε δω; Απλά να σε κοιτάξω από μακριά. Δεν το μπορώ άλλο αυτό.... Μέσα μου είμαι ένα χάος.