We spoke endlessly about everything and nothing. Now, I cannot even remember the sound of your voice."

- Michael Faudet

Ωρα 3:41 τα ξημερώματα. Ακούω εδώ και ώρες το 'when i feel you' των blutengel που μου έχει κολλήσει και κοιτάζω μερικά ποιήματα από έναν ποιητή που μου πρότεινε μόλις ένας φίλος...
Η ποίηση! Μ'αρέσει τόσο πολύ! Ποτέ δε βαριέμαι να καρφώνω το βλέμμα με τις ώρες στην οθόνη διαβάζοντας διάφορα. Και μιας και έχω πάρει μερικά χρήματα για τις γιορτές, σκέφτομαι ότι καλό θα ήταν να αρχίζω να παραγκέλνω βιβλία απ'το ίντερνετ. Θα μου άρεσε πολύ να δημιουργούσα σιγά σιγά συλλογές από διάφορους ποιητές που κάθε τους στίχος. σου αγγίζει όλη την ψυχή και το μυαλό.

Feeling gooood.

Tελικά τόσο καιρό που έλεγα ότι προσπαθώ να σε βγάλω απ'το μυαλό μου έλεγα πίπες. Την παραμικρή προσπάθεια δεν έκανα. Με το που μου ερχόσουν στο μυαλό, άφηνα την σκέψη μου να τρέχει και άρχιζα να θυμάμαι τα παλιά. Και προφανώς όλο αυτό με έκανε να νιώθω απαίσια. Μισή. Ώσπου ένα καλό πρωί που με το που ξύπνησα και πήγε το μυαλό μου σε σένα, μετά από το κλασσικό συναίσθημα που με διέλυε είπα στον εαυτό μου ότι δεν πάει άλλο. Αρκετά. Έπρεπε να κάνω κάτι και για μένα, καιρός ήταν. Δεν μπορούσα άλλο να νιώθω έτσι, για αυτό και πήρα την απόφαση ότι ο μόνος τρόπος είναι με το που μου ερχεσαι στο μυαλό, αμέσως να σκέφτομαι και να κάνω οτι δήποτε άλλο. Και μπορώ να πω ότι δουλεύει σε μεγάλο βαθμο. Τις τελευταίες μέρες είμαι και νιώθω πολύ καλύτερα. Και δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι! Αρχίζεις και φθείρεσαι απ'το μυαλό μου όλο και πιο πολύ. Ώσπου θα έρθει η μέρα που το όνομα σου δε θα μου προκαλεί καμία απολύτως αίσθηση. Τα καλύτερα για μένα είναι εκεί έξω και με περιμένουν.  Και ας άργισα να το καταλάβω.

21:12/ 8/12/14

Moυ λείπεις τόσο που πονάει η ψυχή μου. Έχω τόσο πολύ την ανάγκη να δω αν είσαι καλά που δεν το αντέχω. Τι; τι στο διάολο να κάνω για να σε δω; Απλά να σε κοιτάξω από μακριά. Δεν το μπορώ άλλο αυτό.... Μέσα μου είμαι ένα χάος.